هنوز اوّلِ داستان ئه…
عصر زد بازی تموم شد.
با این که «زدبازی یه دونه ست، از خزر تا خلیج فارس»، امّا با پایان کار ِ شون دلم گرفت. با پایان عصر زدبازی عرصه بیش تَر برای جولون دادن خُزَعبَل سُرایانی مثِ ساسی مانکن و علیشمَس و غیره باز خواهد شد. خیلی متأسّف اَم.
این آهنگ هم مثِ بیش تَر آهنگ های زدبازی -و به ویژه «کوچه»- عالی یه، هم تِکستش و هم بیتش. همین یه تیکّه از وِرس جِی جِی کافی یه که این آهنگ یه شاه کار باشه:
مخ انسان آره این ئه، داره بت می گه زنده گیت واقعی یه
داره بت می گه کار بگیر تا بشی یه، آدمِ ساده ی قانعی که
پیر می شی و آرزو ها ت، دونه دونه می رَن عین ِ تار ِ مو هات
هَر سال همون جایی و تو هیچ جا نمی ری، اَمثال ِ منم باید توی فیلما ببینی…
